الکتروشوک عبارت است از قرار دادن دو الکترود بر روی سر و  انتشار یک جریان الکتریکی درون مغز که به تغییر شمیایی مغز منجر می شود.

امروزه این روش درمانی بیشتر در درمان افسردگی ماژوری که به دیگر درمانها پاسخ نداده است، به کار می رود همچنین در درمان بیماری مانی(mania)، کاتانونی(catatonia) هم استفاده می شود. تخمین زده می شود سالانه یک میلیون نفر در جهان از این روش درمانی استفاده کنند.

این روش در سال 1930 توسط دو نورولوژیست ایتالیایی معرفی شد و از 1940 تا 1950 به عنوان یک روش درمانی جدید گسترش پیدا کرد اما هنوز طریقه کارکرد آن ناشناخته باقی مانده است.

الکتروشوکها با توجه به جایگاه الکترودها، مدت زمان تحریک و ویژگی های محرک  اثرات جانبی و درمانی مختلفی دارند.

حدود نیمی (45-55%) از بیماران، الکترو شوک را موثر دانستند البته بررسیهای جدید  موثر بودن و بی خطر بودن را عنوان کرده اند. دکتر ملکیان در مقاله ی خود در مجله ECT نتایج تحقییقات خود بر روی نمونه ای از بیماران ایرانی، اینگونه بیان کرده است: با وجود نتایج مثبتی که از ECT به دست می آید اما بیماران و اطرافیان آنها با دیدی منفی به آن می نگرند. 

از اثرات جانبی منفی الکترو شوک می توان به تغییرات دائمی و کوتاه مدت حافظه، تغییر ساختار مغز، تغییرات شناختی و کاهش هوش اشاره کرد.

طبق استانداردهای الکتروشوک، درمان با این روش باید با آگاهی کامل مریض از اثرات جانبی این روش باشد و تنها در صورتی درمان اجباری انجام می پذیرد که به نجات جان بیمار بینجامد.

برگرفته از:

  ویکی پدیا

Med Help

mayoclinic

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم بهمن 1388ساعت 21:12  توسط galaxygirl  |